Graben / Julius Meinl am Graben

Nakalabas ka na sa medieval na siyudad at nakapasok na sa Baroque na sala ng Vienna. Ito ang Graben — ang pangalan ay nangangahulugang 'kanal,' kasi ang kalye ay nakahiga mismo sa ibabaw ng tinambakang moat ng lumang Roman at medieval na mga pader. Wala na itong anumang pandepensa ngayon: isa itong malapad, elegante na pedestrian boulevard, at ito ang paraan ng imperyal na Vienna para magyabang.

Lumakad ka papunta sa gitna at makikilala mo ang sentro nito, na umaangat sa isang bula ng ginintuang ulap at mga anghel — ang Pestsäule, ang Plague Column. Itinayo ito ng siyudad bilang pasasalamat matapos ang malaking salot noong sixteen seventy-nine, at tinapos sa kasalukuyang anyo nito noong sixteen ninety-three. Ito ay pasasalamat na ginawang Baroque na teatro, at ito ay purong Vienna: kahit ang kalungkutan dito ay inukit at ginintuan.

Ngayon, ang pagkain. Papunta sa malayo, kanluraning dulo ng Graben ay isang pangalang nagpakain sa imperyo: Julius Meinl. Nagsimula ang bahay bilang isang Viennese grocer noong eighteen sixty-two, at binago nito ang paraan ng pag-inom ng siyudad sa pagbebenta ng kape na sinangag na — handa nang timplahin sa bahay — noong lahat pa ay nagbebenta nito nang hilaw. 'Yung maliit na Moor's-head logo nito ay naging isa sa mga pinakakilalang marka sa Central Europe. Ginawang institusyon ni Meinl ang kape at ang pinong mga probisyon, at 'yan ang unang aral natin kung paano namili ng magagandang bagay ang siyudad na ito.

Magpatuloy ka sa kanluraning dulo ng Graben, at kung saan humuhukot ang boulevard, lumiko ka sa payat, elegante na kalyeng papunta sa imperyal na palasyo. 'Yun ang Kohlmarkt — at taglay nito ang pinakamatamis na bintana sa Vienna.