Kohlmarkt / Demel

Ito ang Kohlmarkt, ang kalye ng luho ng Vienna, na tumatakbo mula sa Graben diretso pababa sa mga tarangkahan ng imperyal na palasyo. At mga kalahati ng daan nito ay ang bintanang pinuntahan natin — ang bintana ng Demel.

Dumikit ka sa salamin. Sa loob ay isang teatro ng asukal: mga marzipan na pigura, kendi-kendi na prutas, makintab na mga torte, buong maliliit na tanawin na gawa sa tsokolate, lahat nakaayos na parang display ng alahero. May confectioner na sa lugar na ito mula pa seventeen eighty-six, nang magbukas ang isang pastry shop sa malapit para patamisin ang gana ng korte. Kinuha ng negosyo ang pangalang Demel nang kaunti pang maglaon, kinamit ang titulong purveyor sa imperyal at maharlikang sambahayan, at lumipat sa adres na ito, kung saan ito nagnenegosyo mula noon. Ito ang matamis na ngipin ng imperyal na Vienna, na ginawang arkitektura.

Itago mo ang isang salita sa isip habang nakatingin ka: Sachertorte. 'Yung siksik na chocolate cake na 'yun ang pinakatanyag na bagay na lumabas sa siyudad na ito, at ang Demel ay isa sa dalawang dakilang bahay na gumugol ng mga taon sa korte na nag-aaway kung sino ang may karapatang tawaging tunay ang kanila. Isa itong tunay na away ng mga Viennese, at aayusin natin 'to mamaya, doon sa Opera. Sa ngayon, tandaan mo lang na ipinagmamalaki ng Demel ang sariling bersyon nito, na may espesyal na seal, at hayaan mo na doon.

Pag busog ka na sa bintana, bumalik ka at umakyat sa makitid na kalyeng tinatawag na Herrengasse. Ilang hakbang pa dito, naghihintay ang isa sa mga dakilang coffeehouse ng mundo.