Zum Schwarzen Kameel

Ayan na — ang Zum Schwarzen Kameel, 'The Black Camel,' sa Bognergasse. At ang numerong hawakan mo ay sixteen eighteen. 'Yun ang taon na nagbukas ang isang mangangalakal ng pampalasa ng tindahan sa ilalim mismo ng pangalang ito, na ginagawa itong isa sa pinakamatatandang tuloy-tuloy na nagnenegosyong food house sa buong Vienna — apat na raang taon na at tuloy pa rin. Si Beethoven, na saglit na nakatira sa kaunting-ulo lang ng kalye, ay nagpapabili sa tindahang ito ng kanyang mga pangangailangan.

Maliit na babala lang para sa iyong mga mata: 'yung jewel-box na interyor, na puro pinakinis na panel at Art Nouveau na mga fitting, ay hindi apat na siglong gulang — iyon ay mula pa mga nineteen hundred, ang panahon ng elegante na Viennese na disenyo. Pero 'yung negosyo sa ilalim nito ay talagang bumabalik sa sixteen eighteen.

'Yung pinuntahan natin ay ang counter sa harap. Dito, nakatayo, kumakain ang mga Viennese ng Brötchen — maliliit, magagandang open-faced na kagat ng tinapay, na may patong na cured meats, smoked salmon, itlog, isang patak ng isang bagay na maanghang. Pipili ka ng ilan mula sa display, kakainin mo nang nakatayo kasama ang isang basong alak, at magpapatuloy ka. Isipin mo itong fast food na may apat na raang taong angkan — ang pino, aristokratikong pinsan ng street food na papalapit tayo. Sa Vienna kahit ang mabilisang kagat ay may mga siglo sa likod nito.

Kumuha ka ng isa o dalawang Brötchen kung gusto mo, tapos bumalik ka palabas at magpatuloy pasilangan. Papunta tayo sa pinakamatandang plaza sa buong siyudad — isang lugar kung saan dati nagtayo ng forum ang mga Romano.