Cat Street

Huminto ka saglit at pansinin ang lupa. Ang kalyeng ito — tinatawag itong Cat Street ng lahat — ay hindi tuwid. Kumukurba ito, banayad at kakaiba, sa paraang hindi kailanman ginagawa ng isang planadong daan. May dahilan sa kurbang iyan, at kahanga-hanga ito: naglalakad ka sa ibabaw ng isang ilog.

Sa ilalim ng iyong mga paa ay dumadaloy ang lumang daan ng Onden River, isang batis na dating umaagos pababa patungo sa Shibuya River. Bago ang 1964 Tokyo Olympics, habang muling itinatayo ang buong lungsod, ang batis na iyon ay ibinaon — tinakpan at ginawang daanan. Sinusunod pa rin ng tubig ang daang ito sa ilalim ng lupa, kaya nga kumukurba ang promenade sa paraang ito. Ang banayad na kurba sa ilalim ng iyong sapatos ay ang hugis ng isang nakatagong ilalim ng ilog.

Sa ibabaw ng lupa, naging isa ito sa pinakamagagandang kalye sa Harajuku: car-light, may mga independiyenteng boutique, isang tahimik na gulugod na umaabot hanggang Shibuya. Dito nagsasama-sama ang fashion at vintage at café culture sa iisang mahaba at nalalakad na laso.

At isipin mo kung ano talaga ang kinatatayuan mo, dahil ito ang buong lakad sa iisang imahe. Isang ilog, nakatago at tinakpan, na maaari mo nang lakarin nang hindi man lang alam na naroon ito. Isang subculture, inimbento sa mga backstreet, na dinamitan ang mundo habang nakatutok ang mga kamera sa tulay. Ang likod ng Harajuku ay puno ng mga bagay na tulad nito — nakatago sa harap ng iyong mga mata, mismo sa ilalim ng ibabaw.

Sundan mo ang lumang ilog pababa sa kurba nito hanggang sa dulo. Nasa unahan lang, ang tahimik na likod ng Harajuku ay direktang tatama sa pinakamarangyang boulevard sa kapitbahayan.