A backstreet café

May isang kahanga-hangang maliit na cafe na napakalapit sa iyo ngayon mismo, at malamang hindi mo ito makita. Hindi iyan problemang dapat lutasin — iyan ang kasanayang ituturo sa iyo ng hintong ito.

Ang harapan ng Harajuku ay gumagawa ng kape sa maingay na paraan: mga pila, malalaking karatula, pakurba-kurbang pila para sa photogenic na tasa. Iba ang ginagawa ng likod. Dito, nakatago ang pinakamagagandang silid — pataas sa makitid na hagdan tungo sa ikalawang palapag, o nakatago sa dulo ng isang lagusan sa likod ng pintong walang marka, na may isa marahil na maliit na karatula at iisang bintanang nagliliwanag sa itaas ng kalye. Specialty coffee, mabagal na umaga, iilang upuan, isang lugar na iniingatan ng kapitbahayan para sa sarili nito.

Kaya sa halip na pangalan, bibigyan kita ng paraan ng pagtingin. Tumingala ka — marami sa mga cafe na ito ay isang palapag sa itaas ng kalye, at hindi mo malalaman mula sa bangketa. Tumingin ka pababa sa mga lagusan, hindi lang sa haba nito. Bantayan mo ang isang tumpok ng roasted beans sa bintana, isang nakasulat-kamay na board, isang pintuang malinaw na minamahal ng isang tao. Ang gantimpala sa pagbasa ng kalye sa ganitong paraan ay isang upuan sa tunay na Harajuku, kasama ang mga designer at vintage hunter na talagang nagpapahinga tuwing hapon.

Maliit na paalala: dahil napakarami sa mga silid na ito ay nasa itaas ng hagdan, hindi lahat ng ito ay madaling puntahan kung mahirap sa iyo ang mga baitang — isang bagay na dapat mong tandaan habang pumipili.

Ipahinga mo ang iyong mga paa, pagkatapos ay dalhin mo pasulong ang gana sa pagkain. Mula sa tasa patungo sa plato: sa haba lang ng lagusan ay kung saan talaga pumupunta ang mga lokal para kumain — isang backstreet kitchen.