Lobero Theatre

'Tong simpleng building sa kaliwa mo, medyo umatras nang kaunti sa Canon Perdido Street, 'yan ang Lobero Theatre — at baka 'to ang pinakamahalagang hinto sa lakad na 'to, kasi 'to 'yung nakakahuli sa buong siyudad sa mismong gawa.

'Eto 'yung inaangkin ng Lobero, at malaki 'to: ito ang pinakamatagal nang tuluy-tuloy na tumatakbong theatre sa California. May theatre na nakatayo at nagpe-perform sa mismong lugar na 'to simula pa noong eighteen seventy-three, noong isang Italyanong imigrante na si José Lobero ang nagtayo dito ng opera house — isang tunay, at mapapatunayang matanda talagang landmark, sa isang downtown na puno ng nagkukunwaring-matatanda.

Pero ngayon, tingnan mo. Spanish Colonial Revival 'to — puting pader, tile, malilinis na arko — kagaya ng courthouse, kagaya ng La Arcada. At 'eto 'yung twist na siyang gumagawa dito na susi ng tour: muling-itinayo 'tong building noong nineteen twenty-four. 'Yung theatre, taong eighteen seventy-three; pero 'yung itsura, taon bago ang lindol. Kinuha ng Santa Barbara ang isa sa pinakamatatanda niyang institusyon, tapos muling binihisan sa bagong imbentong estilo — sinadya, bilang pang-eksibisyon — isang buong taon bago 'yung lindol na siyang gagawa sa estilong 'yon na batas.

Kaya 'yung Lobero, mas matanda kaysa sa itsura, pero kasabay n'un, isang kostumo. 'Yun na mismo 'yung buong ideya ng tour, nakatayo sa isang lugar: dito sa downtown Santa Barbara, 'yung "luma," minsan totoo, minsan pekeng-tanghal, at madalas, pareho — magkasama sa iisang puting balot ng yeso.

Ngayon, maglakad ka pasilangan sa Canon Perdido Street, mga isang block. Malapit mo nang marating 'yung mismong simula ng buong siyudad — 'yung kutang pinagmulan niya.