Radnor Hotel site (1956 raid)

Mga isa’t-kalahating block pasilangan sa Pine, dito sa block na ’to, nakatayo dati ang hotel kung saan nangyari ’yung pangalawang aresto sa Philadelphia, siyam na taon matapos ang una — at mahalaga ang mga pagkakaiba. Ito, noong madaling-araw ng isang umaga ng Pebrero nineteen fifty-six, hindi ang federal government. Isang Philadelphia city vice squad ito, umaakyat sa hagdan bago pa sumikat ang araw para halughugin ang kwarto niya. Inaresto nila siya at ’yung lalaking magiging asawa niya, si Louis McKay, sa isang narcotics charge.

Pansinin mo ang ginawa niya pagkatapos. Nag-bail siya — tapos tinapos niya ang engagement niya sa mismong linggong ’yon, sa club sa ilalim na dadaanan mo mamaya. Hindi tumigil ang mga performance para sa pulis; kung tutuusin, isa na lang ang pulis sa mga bagay na kailangang lampasan para maituloy ang show. Hindi ’yon defiance para sa pelikula. ’Yon ay isang working singer na natutunan, sa mahal na paraan, na patuloy na darating ang batas at patuloy ding darating ang upa.

Dalawang mas maliit na detalye ang nagsasabi sa’yo kung sino siya. Nang ikasal sila ni McKay hindi nagtagal, bahagi ng dahilan ay estratehiko — hindi puwedeng pilitin ang isang asawa na tumestigo laban sa mister niya. At nang isakay siya ng mga opisyal, ipinilit niyang isama ang chihuahua niya, si Chiquita, sa lockup. Isang babaeng kinakaladkad papunta sa kulungan, ayaw iwan ang aso niya: ’yon ang taong nasa ilalim ng alamat.

’Yung eksaktong records ng gabing ’to ang uri ng bagay na nabubuhay sa mga newspaper morgue at court docket, at may isang footnote sa research namin na kailangan pa ring i-pin down. Pero malinaw ang hugis nito, at nangyari ’to sa block na ’to.

’Yung puso ng Philadelphia niya, isang block sa timog. Bumaba ka nang isang block sa Lombard Street tapos maglakad ka pakanluran, papuntang Broad. May state historical marker sa bangketa sa 1409 na tanda ng lugar na tinawag niyang tahanan.