Figueroa Street tunnels

Ramdam mo bang sumisikip ang daan sa paligid mo — dumadaan ka sa Figueroa Street tunnels, at mas matanda ang mga ito kaysa sa freeway na dumadaan na ngayon sa kanila. Apat sila. ’Yung tatlo sa unahan ay binuksan noong nineteen thirty-one, at ’yung mahaba ay binuksan noong nineteen thirty-six, kaya dumadaan ka sa isang bagay mula sa panahon ng Art Deco. Kung masisilip mo ang mga bunganga ng tunnel, hanapin mo ’yung mga palamuting ilaw at ’yung istilisadong city seal na nakalagay sa itaas ng bawat isa — wala nang nagde-desorate ng tunnel ng freeway nang ganoon ngayon.

’Eto ’yung kakaibang parte. Hindi talaga ’to itinayo para sa freeway. Binutas ’to para sa payak na Figueroa Street lang, noong ’to ay two-way na kalye ng lungsod na umaakyat palabas papuntang Pasadena, at sa loob ng ilang taon dinala pa nito ang Route 66. Nang dumaan ang parkway, basta na lang nitong nilamon ang mga tunnel nang buo at ginawang northbound lane nito. ’Yan ang dahilan kung bakit ang stretch na ’to ay ibang-iba sa modernong freeway — makitid, mababa, pakurba, walang shoulder. Hindi mo ’to iniimagine lang. Nagda-drive ka sa isang kalsada ng dekada ’30 na na-promote.