Westlake Shopping Center

Sa kanan mo 'yung Westlake Shopping Center — at kung mukha 'tong ordinaryo lang, 'yun mismo 'yung buong punto niya. Nung itinayo ni Henry Doelger 'yung suburb niya sa burol sa likod natin, binigyan niya ng problema 'yung mga taong titira doon: may bahay sila, may kalye, may eskuwelahan — pero walang downtown. Walang main street na malalakad. Kaya noong nineteen fifty, dito niya sinimulan 'yung solusyon, at pagsapit ng nineteen fifty-one, bukas na 'to. 'Yan ang dahilan kaya 'to isa sa pinaka-unang shopping center sa buong bansa — 'yung modelong kakalat sa bawat American suburb sa susunod na limampung taon, dito mismo hinuhubog, habang nangyayari pa lang, sa lote na 'to.

Binigyan ni Doelger 'yung sobra-sobrang tao na 'di kayang tanggapin ng San Francisco 'di lang ng matutulugan kundi ng lugar na mapupuwestuhan — grocery, five-and-dime, at pagsapit ng nineteen fifty-six, isang JCPenney na sentro ng limang milyong dolyar na expansion. Ito 'yung town square para sa bayang binuo galing sa katalogo.

'Yung nakaligtas dito, 'yung dapat mong makilala, si Original Joe's. Binuksan nila 'yung Westlake branch nila noong nineteen fifty-six — sanga ng sikat na San Francisco institution — at tuluy-tuloy na tumakbo hanggang twenty fourteen, nung nagsara 'to para sa malaking renovation. Dalawang taon pagkatapos, muli 'tong bumukas, parehong pamilya, kumpleto sa pulang booth, at hanggang ngayon 'to pa rin ang sentro ng center. Kaya 'yung suburb na binalewala bilang ticky-tacky na mga box, lumaki pala at nagkaroon ng karaniwang makinarya ng isang tunay na lugar: isang downtown, isang department store, isang family restaurant kung saan tatlong henerasyon na ang nag-celebrate ng birthday. Tuloy tayo pasilangan sa John Daly Boulevard — paakyat tayo sa orihinal na tuktok ng burol kung saan nagsimula 'tong buong lungsod, at ibang-iba ang tao doon kaysa sa mga namimili.