Attucks Hotel

Bumalik tayo sa simula ng kwentong binuksan natin. Itong kanto, 15th at Catharine, ang Attucks Hotel — at dito talaga nagsimula ang federal case noong nineteen forty-seven. Naaalala mo ’yung Earle Theatre, ’yung palakpakan, ’yung linggo kasama si Louis Armstrong? Nang matapos ang mga show na ’yon, dito ’yung hotel na tinutuluyan niya, kasi noong nineteen forty-seven ang isang itim na babae, kahit sikat, hindi basta-basta makaka-check in sa kahit anong hotel na gusto niya. Ang Attucks ay isang Green Book hotel — nakalista sa gabay na nagmamapa ng ligtas na matutuluyan para sa mga itim na manlalakbay — at tinanggap nito ang mga taong itinaboy ng mararangyang hotel sa bayan. Sa mga taon, sa register nito nanirahan sina Ella Fitzgerald, ’yung mananayaw na si Bojangles Robinson, ’yung mga ballplayer na sina Satchel Paige at Hank Aaron.

At dito dumating ang mga narcotics agent. Sa kalagitnaan ng Mayo nineteen forty-seven, ilang araw matapos ang Earle run, ni-raid nila ang kwarto niya rito para magbuo ng narcotics case. Pero pagdating nila, wala na si Billie Holiday — umalis na siya papuntang New York, isang hakbang ang layo. Hindi siya nailigtas nito. ’Yung kasong binuo nila mula sa raid na ’to ang humila sa kanya pabalik sa federal courthouse pagkalipas ng dalawang linggo, at nagkitil sa cabaret card na naghubog sa natitirang bahagi ng buhay niya.

Tumayo ka rito at hawakan nang magkasama ang dalawang kalahati: dito inihanda ang bitag, at sa 9th at Market ito isinara. Charter school na ang building ngayon — mga bata sa mga classroom sa itaas ng lugar kung saan dumating ang gobyerno para kay Lady Day.

’Yon na ang huling stop na naglalakad. Nagtatapos ang lakad-lakad na core natin ilang block pakanluran, sa isang sadyang-piniling huling nota. Maglakad ka papuntang Martin Street — Marian Anderson Way — mga limang block. Doon nagtatapos ang lakad.