Theatre row — the Five Playhouses & the Shōchiku-za
Bago ang neon, ang canal na ito ang Broadway ng Japan — at ang mga papet dito ay nagpapaiyak sa mga matatanda.
Mga mahalagang detalye
- Itinalaga ng Tokugawa shogunate ang Dōtonbori bilang lisensyadong entertainment district ng Osaka noong 1621; pagsapit ng dekada 1660 ay may hanay na ng mga kabuki house at bunraku (papet) na teatro ang abenida — ang sikat na “limang dakilang playhouse.”
- Ang The Love Suicides at Sonezaki ng playwright na si Chikamatsu Monzaemon ay unang itinanghal sa Takemoto-za dito noong 1703.
- Winasak ng mga air raid noong WWII ang mga teatro ng Dōtonbori — lahat maliban sa Shōchiku-za, na binuksan noong 1923 bilang unang ganap na Western-style na teatro ng Osaka. Matapos pasanin ang distrito sa loob ng isang siglo, inanunsyo ng Shōchiku noong 2026 ang pagtatapos ng mga pagtatanghal nito at ang pagwasak sa gusali.
- Ang karatig nitong Naka-za ay nagbigay ng huling pagtatanghal noong 1999; isang pagsabog ng gas sa panahon ng pagwasak dito noong 2002 ang nagsunog sa lugar.
Transcript ng narration
Bago ito naging kalye ng mga screen, kalye ito ng mga entablado — ang Broadway ng Japan, apat na raang taon nang mas maaga. Noong 1621, itinuro ng shogunate ang canal na ito at sinabi, sa esensya, ilagay ang mga teatro dito. Sa loob ng ilang henerasyon, nagkaroon ang Dōtonbori ng buong hanay nito: mga kabuki house, at mga puppet theatre na nagtatanghal ng bunraku — mga papet na kalahati ng laki ng tao, pinapagalaw ng tatlong tao bawat isa, sobrang expressive na nakakalimutan ng manonood na kahoy pala ’yon. Sa mga entabladong ito, itinanghal ng dakilang playwright na si Chikamatsu ang mga tadhanang magkasintahan at mga trahedyang mangangalakal; ang pinakasikat niyang dula ay unang itinanghal mismo dito noong 1703, at lumalabas ang mga tao na nayanig.
Tapos, mahirap ang ika-dalawampung siglo sa theatre row. Kinuha ng firebombing ng Osaka noong 1945 ang halos lahat ng mga teatrong ito. Ang nakaligtas sa digmaan ay ang maputla at maringal na gusaling nakaurong mula sa tubig sa kanan mo — ang Shōchiku-za, binuksan noong 1923, ang unang dakilang Western-style na teatro ng Osaka. Sa loob ng isang siglo, dinala nito ang sulo para sa buong distritong ito. Ang karatig nitong Naka-za ay hindi ganoon kasuwerte — nagsara ito noong 1999, at sa panahon ng pagwasak noong 2002, isang pagsabog ng gas ang nagsunog sa lugar hanggang lupa. Natatandaan ng theatre row. Tandaan mo ’yan habang inaagaw ng neon ang lugar.