Ebisu-bashi & the Glico Running Man

Isang nagliliwanag na runner, nakataas ang mga braso sa tagumpay, mula pa dekada 1930 — gayahin ang pose; ginagawa ’to ng lahat.

Ebisu-bashi & the Glico Running Man
Credit ng larawan: okadatsuneo / Mapillary (CC BY-SA 4.0). Lahat ng credit ng larawan.

Mga mahalagang detalye

Transcript ng narration

Ito na ’yon — ang sentro ng lahat. Ang Ebisu-bashi, ang tulay na ibig sabihin ng lahat kapag sinabi nilang “Dōtonbori,” at sa ibabaw nito, ang karatulang ibig sabihin ng lahat kapag sinabi nilang “Osaka”: ang Glico Running Man.

Tumingala ka at sa gilid, at nandoon siya — isang runner, nasa kalagitnaan ng hakbang, nakataas nang tuwid ang mga braso na parang katatapos lang manalo. Tinatawid niya ang finish line na ’yon, sa iba’t ibang anyo, mula pa dekada 1930. Ang bersyong nagliliwanag ngayong gabi ay ang ikaanim, lumipat sa isang daan at apatnapung libong LED noong 2014, pero hindi nagbago ang pose sa loob ng siyamnapung taon. At may panuntunan dito, hindi nakasulat pero absoluto: titigil ka sa tulay na ito, itataas mo ang sarili mong mga braso, at may kukuha ng litrato. Sige na. Ginagawa ’to ng lahat.

Ang tulay na tinatayuan mo ay muling itinayo noong 2007, pero daang taon nang nagkikita ang mga tao sa isang Ebisu-bashi — ipinangalan ito sa kalapit na Ebisu shrine, at napakasikat nito bilang pick-up spot kaya binansagan ng mga lokal na “the hook.” Kung pakiramdam mo ay kakaibang cinematic ang lahat, dapat lang: lumabas na ang bahaging ito sa screen mula sa Black Rain ni Ridley Scott hanggang John Wick. Nakatayo ka sa cover photo ng Osaka. Kunin mo ang litrato mo, tapos magpatuloy tayo pasilangan.

0:00 / 0:00