SF Supermarket + the Pho So 1 → Pho Concept site
Ang pangalawang Asian supermarket ng valley, ang Vietnamese na patong ng corridor — at sa tabi, isang kaldero ng pho na mas nabuhay pa kaysa sa restaurant nito.
Mga mahalagang detalye
- Ang SF Supermarket (kilala ring Shun Fat; nangangalakal bilang Thuan Phat) ay isang Chinese-Vietnamese na dating seafood-wholesaler na naging grocery chain mula Southern California — ang pangalawang malaking Asian market ng corridor, bukas sa 2026.
- Ang madalas banggiting 2004 na petsa ay isang petsa ng business-registration; walang natagpuang independiyenteng pinagmulan para sa taon ng pagbubukas, kaya inilalarawan ang tindahan na nagbukas noong kalagitnaan ng dekada dos mil.
- Sa tabi, nagsilbi ng pho ang Pho So 1 mula 1994 — bago ang plaza — hanggang sa tuluyang magsara pagkatapos ng 31 taon, noong huli ng 2025/maaga ng 2026.
- Binuksan ang Pho Concept sa parehong espasyo noong 2026-04-24 at nangangalakal pa rin.
Transcript ng narration
Tingnan mo ’yung malaking market sa panig na ’to — ang SF Supermarket — tapos ’yung restaurant space na katabi mismo nito, kasi magkasama nilang sinasabi sa ’yo kung paano lumago ang corridor na ’to lampas sa mga nagtatag nito.
Simulan natin sa market. Ito ang pangalawang malaking Asian supermarket sa kalye, at nanggaling ’to sa ibang komunidad. Ang chain sa likod nito ay Chinese-Vietnamese, mula Southern California, at binuksan ’to dito noong kalagitnaan ng dekada dos mil. Mahalaga ’yun, kasi hindi nanatiling puro Tsino ang Chinatown. Pagkatapos ng mga pamilyang Tsino, dumating ang mga Vietnamese, tapos Korean, tapos Japanese, tapos Filipino — bawat isa nagdagdag ng sariling market at restaurant, hanggang sa naging pangalan na sumasaklaw sa buong Asian Las Vegas ang “Chinatown.” Isang pangalawang supermarket, mula sa pangalawang komunidad — ganun ang hitsura ng paglago na ’yun sa lupa mismo.
Ngayon ’yung espasyo sa tabi. Sa loob ng tatlumpu’t-isang taon, isang pho restaurant na tinatawag na Pho So 1 ang nakatayo dito mismo. Binuksan ’to noong 1994 — ulit, pansinin mo, bago pa ang plaza — at pinakain nito ’tong neighborhood ng mga mangkok ng Vietnamese noodle soup sa loob ng tatlong dekada. Tapos, huli sa 2025, dumating ang mga crew at ang caution tape, at pagsapit ng simula ng 2026, tuluyan na itong nawala. Tatlumpu’t-isang taon, sarado na.
Pero panoorin mo kung ano’ng sumunod na nangyari. Sa loob ng ilang buwan, isang bagong pho restaurant ang nagbukas sa mismong espasyo. Parehong address, parehong klase ng pagkain, bagong pangalan. Namatay ang restaurant; nanatili ang kaldero. At ’yun talaga ang kuwento ng buong corridor na ’to — dumarating at umaalis ang mga indibidwal na negosyo, pero ’yung pinagsama-sama nila, patuloy. Mas nabubuhay ang isang komunidad kaysa sa mga storefront nito.