Handy Market

Tumingin ka sa kanan, ’yung Handy Market — at kung umaga ng weekend, maaamoy mo ’to bago mo pa mabasa ’yung sign. Sa harapan, may isang grupong nagpapaandar ng isang hanay ng malalaking grill sa parking lot, at ’yung amoy ng tri-tip, manok, at sausage ay umaabot hanggang kalahati ng block. Naging tunay nang ritwal ng Burbank ’yung barbecue na ’yun, humihila ng mga pilang kapitbahay tuwing weekend sa loob na ng mga tatlong dekada.

Pero ’yung tindahan sa likod ng usok ang totoong kuwento: isang independent, family-run na grocery na mas tumagal pa kaysa sa mga supermarket chain sa paligid nito. Binuksan ni Harry Arzoian ang Handy Market sa lugar na ’to noong nineteen sixty-nine, at ’yung pangalan, mismong galing sa mga kapitbahay, na paulit-ulit na napapansing napaka-‘handy’ na may ganito kagandang tindahan sa mismong tabi nila. Pumalit ’yung anak niyang si Alan, at isang ikatlong henerasyon na ngayon ang gumagawa sa mga aisle — parehong pamilya, parehong kanto, mahigit kalahating siglo na.

Sa loob, ’yung klase ito ng grocery na halos wala nang natitira: isang lumang-istilong neighborhood market na may kumpletong butcher counter at isang tunay na seryosong seleksyon ng wine at craft beer, nakasingit sa tabi ng mga pang-araw-araw na bilihin. ’Yung American main street bago dumating ang mga chain, umaandar pa rin nang eksakto sa layunin nito — isang lugar kung saan baka kilala ka pa ng butcher sa pangalan.

Isipin mo kung ano ang kailangan para makaligtas dito. Isang block mula sa mga vintage boutique at prop shop na nakikinabang sa glamour ng Hollywood, ’yung Handy Market, nagpapakain lang ng mga tao, nang maayos at maaasahan, henerasyon-henerasyon. ’Yun ang sarili nitong uri ng tibay, at ’yun ang dahilan kung bakit sobrang loyal dito ang mga local. ’Yung mga grill tuwing weekend, hindi ’yan gimmick sa marketing; ’yan ay isang tipunan ng neighborhood na nagkataong sobrang bango. Kapag ready ka na, magtutuloy tayo papunta sa isang maliit na roadside monument sa ginintuang panahon ng kotseng Amerikano.